< vorige pagina
Herdenkingsconcert 4 mei 2009 in de Grote of Mariakerk te Meppel

Meppeler Mannenkoor olv. Wilfred van Eisden. Mannes Hofsink, orgel.
Ria Westerhuis, declamatie. Burgemeester Jan Westmaas, herdenkingsrede.

Verdieping van de stilte door muziek en poëzie

Met het zoet klinkende 'Soldiers farewell' kwam een einde aan het indrukwekkende Herdenkingsconcert van het Meppeler Mannenkoor in de Grote Kerk. De van oorsprong Duitse tekst vertelt over een soldaat die afscheid neemt van zijn geliefde. De vaderlandsliefde druipt er van af en deed denken aan de tv-beelden van de strijders in de Eerste Wereldoorlog, volstrekt onwetend van wat ze op de slagvelden te wachten stond.
   
 
De Duitse dichteres en componiste Johanna Kinkel maakte dit eenvoudige en roerend klinkende lied, ver voor de twee wereld-oorlogen. De componiste ontmoette Mendelssohn in haar Berlijnse jeugd.
Het Meppeler Mannenkoor zong het soldatenliedje in een Engelse vertaling, het vormde met Mendelssohns motet 'Beati Mortui' (zalig zijn de doden) een raamwerk waarin de andere koorwerken uitstekend pasten.
 
'Hoe diep kan de stilte zijn' vroeg burgemeester Westmaas zich in zijn toespraak af, in herinnering aan de twee minuten stilte een uur eerder.
Ook tijdens het concert was er een moment van diepe stilte toen Wilfred van Eisden de inzet van het koor uitstelde om de torenklok te laten klinken. De eenvoudig getoonzette motetten van Mendelssohn vormden een waardige inleiding op delen uit een Mis van Rheinberger. De delen Kyrie, Sanctus en Agnus Dei maakten grote indruk door de evenwichtige koorklank. Organist Mannes Hofsink zorgde voor een uitgebalanceerde en kleurrijke orgelbegeleiding, aansluitend bij de romantische orgelklank waarmee Rheinberger zo vertrouwd was. In het korte 'Agnus Dei', maakten zowel koor als orgel een indrukwekkend crescendo, een imponerende engelenzang.
Het tere a capella gezongen 'Ave Maria' klonk helaas enigszins onevenwichtig. Ook wat tekst betreft was het minder passend op deze avond. In de drie Jiddische liederen werden we er opnieuw aan herinnerd dat 2300 jaar geleden er al een jodenvervolging plaatsvond. Het zijn interessante koorwerkjes van Alex Vörding, waarin het koor onder de strakke leiding van Wilfred van Eisden veel indruk maakte.
Fauré schreef zijn 'Cantique de Jean Racine' als eindexamenwerk, sindsdien is het ontelbare malen uitgevoerd. Ook het MMK had het meerdere malen op het programma staan. Met de milde koorklank waarbij de orgelbegeleiding zich goed aansloot, blijft het een topcompositie die, in welke vorm dan ook uitgevoerd, altijd boeit. Nergens stond Wilfred van Eisden als dirigent van het MMK vermeld, niet op de posters en niet in het wel erg sober uitgevoerde programmablad. Hij verdiende het genoemd te worden. Inspirerend en zeer gedisciplineerd leidde hij het MMK in koorwerken die veel concentratie vergden van de zangers.
Dat de twee 'Prières' van Poulenc ontspoorden had waarschijnlijk te maken met het feit dat het koor gewend was geraakt aan een steunende orgelbegeleiding. Als compositie vormen de vier Prières een geheel. Slechts twee van de vier zingen is dan niet zo logisch.
Hoe melodieus kan een Drents gedicht klinken. Ria Westerhuis liet het ons horen in een zacht gesproken: 'Als jij er niet meer bent'. Veel later geschreven maar qua sfeer mooi passend bij het romantische koorwerkje 'Soldiers farewell'. Ook het gedicht 'Geweten', nu in het Nederlands, paste in de sfeer van de avond. Een inlegvel met de tekst van de gedichten zou een welkome aanvulling geweest zijn en een mogelijkheid thuis nog eens de bijzondere gedichten te herlezen.
4 Mei, een dag van herdenken. 'Zij, de onschuldigen, daar denken wij aan', zei Jan Westmaas in zijn herdenkingsrede. Muziek en poëzie vormden een sluitend geheel met zijn woorden.

 

Tekst: Marjan Doorn. Foto: Boom regionale uitgevers/Rutger Berghuis
 

   

Bert Hoevenberg - webdesign